Od kilku lat istnieje trend podarowania dzieciom telefonów na pierwszą komunię. Jest wiele „za” i „przeciw” takiemu obrotowi spraw. Postaramy się je pokrótce przedstawić.

Zacznijmy od powodów na rzecz komórki. Dzieci często bardzo chcą ją mieć, bo wszyscy koledzy mają dostać telefon. Dziecko nie chce się negatywnie wyróżniać. Z drugiej strony telefon może być świetnym narzędziem komunikacji z dzieckiem podczas pobytu poza domem, może być to sposób na kontrolę dziecka. Tylko czy ośmiolatek to już wystarczająco dorosły człowiek, aby mieć własny telefon? Na pewno nie na abonament. Po pierwsze, dziecku trzeba wytłumaczyć, z jakimi kosztami łączy się używanie telefonu. Koniecznie należy  ustanowić limit połączeń. Przynajmniej! Najłatwiej będzie to przeprowadzić kupując dziecku telefon na kartę. Jeśli wykorzysta przyznany na dany miesiąc limit, będzie już mogło tylko odbierać telefony przychodzące. Jeśli dziecko ma telefon z możliwością dostępu do internetu, rodzice i nad tym powinni mieć kontrolę. Dziecko nie powinno mieć możliwości oglądania dowolnych stron! Poza tym niebezpieczne jest, jeśli dziecko zbyt wiele czasu spędza przy telefonie, tak samo jak przy komputerze.

Z drugiej strony komórka nie będzie na pewno prezentem zbyt drogim na tle innych, które dzieciaki dostają. Niestety, wymiar duchowy pierwszej komunii, o ile w ogóle istnieje, jest całkowicie przesłonięty przez drogie prezenty, jakie dzieci otrzymują od całej rodziny. Są to rzeczy, które dorosłym nie mieszczą się w głowie. Quady i laptopy to hity ostatnich lat, sprzęty na pewno o wiele droższe niż telefon komórkowy. Który tak naprawdę często sam w sobie nie jest drogi, bo płacimy za niego przysłowiową złotówkę, za to występuje potem konieczność płacenia abonamentu. Ten ciężar spada na rodziców, więc warto z nimi ustalić szczegóły, jeśli planujemy kupić dziecku komórkę. Chyba, że mamy zamiar pokrywać koszty abonamentu z własnej kieszeni. Większość z nas wolałaby tego uniknąć.

Coraz więcej telefonów proponuje użytkownikom ekrany dotykowe. Po początkowej bardzo pozytywnej reakcji na nie, wręcz modzie, przychodzi czas refleksji i zastanowienia, czy warto kupować taki telefon.

Ma on na pewno wiele zalet. Przede wszystkim jest dużo łatwiejszy, a przede wszystkim szybszy w obsłudze. Nie trzeba stukać jak na tradycyjnej klawiaturze, wystarczy dotknąć i gotowe. Jest to duża wygoda, łatwiej się przestawić i przyzwyczaić do ekranu dotykowego niż odwrotnie, czyli znów do tradycyjnej klawiatury. Jednak ekran dotykowy szybciej się brudzi. Szybciej też się psują. Taki telefon na pewno szybciej się zużyje. Telefon taki ma też większą pamięć.

Oczywiście wybór należy do każdego z osobna, nie należy sugerować się uwagami innych. Przeważają opinie, że o ekran dotykowy trzeba po prostu bardziej dbać: korzystać z pokrowca, częściej czyścić, a odpowiednio zadbany wytrzyma aż do… wymiany na kolejny telefon, może również z ekranem dotykowym?

Telefon musi być przede wszystkim dobrany do użytkownika. Trzeba się zastanowić przed wyborem. Najlepiej najpierw określić swoje priorytety, a dopiero potem udać się do salonu. Na miejscu sprzedawcy będą chcieli wcisnąć nam najdroższe modele, reklamowane w telewizji. Będą zapewniać, że funkcje, o których istnieniu wcześniej nawet nie śniliśmy, są nam niezbędne do życia. Najważniejsze, to dobrze określić niezbędne minimum. Nie dajmy się przekonać, że niezbędna nam jest nawigacja GPS jeśli nie mamy samochodu.

Warto też zwrócić uwagę, jaki abonament proponują nam do wybranego modelu. Często będziemy go mogli dostać w dobrej cenie jedynie dlatego, że potem będziemy musieli płacić słone rachunki za abonament. Warto dobrze przeanalizować ofertę przed podpisaniem umowy, ponieważ są one z reguły zawierane na okres dwudziestu czterech miesięcy. Może telewizja w telefonie nie jest nam aż tak potrzebna? Jeśli zastanowimy się wcześniej nie będziemy musieli potem dwa lata pokutować… Żaden ekran dotykowy nie jest tego wart.

Dzwonią wszędzie i nikogo już nie dziwią. Telefony komórkowe to wynalazek upowszechniony w ciągu ostatnich zaledwie dwudziestu lat. Niewiele osób wie jednak, że próby realizacji takiego projektu, przenośnego telefonu, trwały już od dziesiątek lat, a ich nasilenie przypadło na okres drugiej wojny światowej. Oczywiście, tak jak przy okazji większości wynalazków, motorem sprawczym było tu wojsko i obronność, potrzeba lepszej komunikacji, łączności. Pierwszy telefon, który dziś uznawany jest za prototyp komórki, powstał w latach pięćdziesiątych. Utworzyła go szwedzka firma Ericsson, do dziś będąca potentatem na rynku telefonii przenośnej.

Telefon ten w niczym nie przypominał maleńkich płytek, których dziś czasem nie możemy odnaleźć w torebce czy plecaku. Ważył aż czterdzieści kilogramów. Nie był też tak tani, jak nasze telefony, kosztował bowiem równowartość samochodu. Widać więc od razu, jak daleką drogę pokonała telefonia komórkowa od tych nie tak wcale zamierzchłych czasów.

Pierwsza wiadomość SMS (z języka angielskiego Short Message Service) została wysłana w 1992 roku. Dziś można je wysyłać i odbierać zarówno na komórkach, jak i na telefonach stacjonarnych. Jednak popularność smsów zawdzięczamy… nastolatkom. Początkowo były to bowiem wiadomości wewnętrzne każdej sieci. Służyły do informowania o promocjach czy naprawach. Abonenci mieli być przede wszystkim ich odbiorcami. Szybko okazało się jednak, że chętnie je piszą. Zwłaszcza młodzi. I choć początkowo można je było wysyłać tylko w ramach jednej sieci, szybko się to zmieniło pod presją użytkowników.

Dziś komórką dysponuje każdy, istnieją specjalne wersje telefonów przystosowane do użytkowania przez dzieci, osoby starsze, niewidomych, osoby niedosłyszące. Niektóre mają możliwość instalacji dwóch kart SIM, a co za tym idzie korzystania z usług dwóch operatorów jednocześnie. Inne są specjalnie zaprojektowane dla osób lubiących sporty ekstremalne (są bardzo odporne na wstrząsy, uderzenia, zarysowania).

Towarzyszące nam na co dzień komórki możemy dowolnie personifikować i ozdabiać tak, aby pasowały do naszego stylu życia czy osobowości. Przede wszystkim wygląd zewnętrzny telefonu można zmienić za pomocą specjalnego pokrowca. Albo takiego do założenia na stałe, albo takiego tylko do przenoszenia aparatu. Na rynku dostępne są wszelkie kolory i faktury materiałów, w dowolne wzory. Do tego wszelka biżuteria, naklejki, przywieszki. Kolejne gadżety to tapety dostępne do ściągnięcia przez internet. Część z nich za darmo, część za pieniądze. Tapety może cieszą się mniejszą popularnością odkąd dostępne są telefony z wbudowanymi aparatami, ponieważ możemy łatwo wykonać zdjęcie i umieścić na ekranie telefonu jako tapetę. Wciąż jednak niesłabnącą popularnością cieszą się wygaszacze ekranu dla komórek, gry, dzwonki. Popularne są śmieszne dzwonki sygnalizujące telefon czy nadejście smsa. Gustują w nich zarówno dzieci, jak i dorośli. Można je usłyszeć wszędzie, w sklepach, w urzędach, niestety także w miejscach, gdzie niekoniecznie chcielibyśmy je słyszeć, na przykład w kinie czy teatrze. Komórka dzwoni także w kościele czy na pogrzebie. Niestety, nie ma już miejsc, gdzie nie wypadałoby mieć włączonej komórki. Czasami takie zachowanie może nas doprowadzić do kłopotliwych sytuacji, a nawet w znaczący sposób nam zaszkodzić. Może to mieć miejsce na przykład kiedy komórka zadzwoni nam podczas bardzo ważnej rozmowy, przykładowo rozmowy o pracę. Szczególnie, jeśli zadzwoni niezbyt poważny dzwonek, a zamiast tego odezwie się głos mówiący jakiś śmieszny tekst, nie daj boże wulgaryzm! Wtedy już raczej nic nam nie pomoże.

Ciekawym rozwiązaniem, o którym należy wspomnieć, są telefony obsługujące dwie karty SIM w jednym aparacie. Może to być bardzo wygodne dla osób, które z różnych przyczyn są zmuszone korzystać z kilku telefonów, na przykład w pracy. Posiadanie dwóch numerów w różnych sieciach może też znacząco obniżyć koszty związane z telefonem. Drobna analiza oferty operatorów wystarczy.